وتوتا توتا خلصت الحدوته
مابين على بابا والست
قطقوطه
بحزن ف عنيهم ونبره مخفوته
وصرخه جواهم بالدمع مخلوطه
وكسره ف وجوههم وعيشه محبوطه
والنكسه ف قلوبهم اهى لسه محطوطه
والعقده ف لسانهم بشنيطه مربوطه
مابقاش فى دنيتهم م السعد فتفوته
ايه لسه فيه تانى ح نقاسى ونعانى
الحزن اهو عدى وبايده حيانى
وبشاده ورا شاده وبصرخه حيانى
الشعر ساب ايدى وقاللى ياجانى
انت السبب واحدك فى كل ما جانى
كان فين نظر عينك دا الكحل المانى
صوتى ما عاد صوتى وحاجات
مالمانى
صورتى ماهيش صورتى دى لحد غير انى
دا بلحها كان احمر على اسود وسامانى
وكلامها كان سكر بحلاوته رسمانى
دلوقتى بمرارته م الوسط قسمانى
وعرفت طبعك يازمن وفهمت لعبك ياقدر
خاين لمين ليك ائتمن وبتنصف اللى بيك غدر
والورد يملى شاليته اللى زرع حب الجفا
والشوك بيملى زرعته اللى بدر حب الوفا
والنور بيضوى ضلمته اللى العفا عنده اختفى
والضلمه تملى سكته اللى قدر يدّى الدفا
واللى يعيش مخلص امين تلقاه ياعينى ضاع هدر
يفصل يدوّر بالسنين على قلب زيّه وينتظر
ون حتى جه يوم اتوعد والفرح جاله وانسعد
يعيش فى سعده بس يوم والتانى راح تلقاه بعد
وعشان دا طبعك يازمن غدار ماتعرفش الامان
انا خفت يحصل ما حصل فضّلت اردم ع اللى كان
وقلت انسا ما حصل ومشيت ما عودتش للمكان
من قبل م يفوت الاوان من قبل م يموت الحنان
مالحقتش انسى وقبل مانسى وانا لسه مش عاطي الامان
جانى القدر حن وبدر حب الغرام زرع الهوى
قلبى فرح عقلى سرح ظنيت خلاص حنعيش سوى
ولا حنجرح تانى واندبح ولا يوم رح احتاج الدوا
بس القدر ولا اصتبر زرع الهوى لما كبر
فرق قلوب كانت يادوب عرفت طرقها للهوى
وغاب ياناس وضاع خلاص وكل شىء راح وانطوى
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق